สารหล่อลื่น ABC

ACEA (สมาคมผู้ผลิตรถยนต์แห่งยุโรป)
 

ACEA เป็นตัวแทนของผู้ผลิตรถยนต์ชั้นนำ 16 ราย เช่น Volkswagen และ Mercedes-Benz โดยทำการปรับปรุงและพัฒนาหมวดหมู่ของน้ำมันเครื่องต่างๆ (เช่น ACEA A3/B4) ซึ่งกำหนดข้อกำหนดสำหรับน้ำมันแต่ละประเภท หมวดหมู่เหล่านี้อธิบายถึงความเหมาะสมของน้ำมันเครื่องแต่ละชนิดสำหรับเครื่องยนต์ประเภทเฉพาะหรือเทคโนโลยีการบำบัดไอเสียหลังการเผาไหม้

สารเติมแต่งคือสารที่ละลายในน้ำมันซึ่งถูกเติมลงในน้ำมันแร่ ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม และน้ำมันสังเคราะห์ โดยการเติมสารเติมแต่งเหล่านี้ซึ่งถูกปรับให้เหมาะสมกับประเภทของน้ำมันอย่างแม่นยำ คุณสมบัติของสารหล่อลื่น เชื้อเพลิง น้ำมันทำความร้อน และอื่นๆ จะถูกเปลี่ยนแปลง การเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติทางกายภาพหรือทางเคมีนี้ส่งผลให้มีการปรับปรุงที่สำคัญ เช่น ในน้ำมันเครื่องของคุณ

การเปลี่ยนแปลงทางเคมีที่ไม่พึงประสงค์ในผลิตภัณฑ์แร่และสังเคราะห์ (เช่น น้ำมันหล่อลื่น, เชื้อเพลิง) ระหว่างการใช้งานและการเก็บรักษา เรียกว่า การเสื่อมสภาพกระบวนการนี้ถูกกระตุ้นโดยการเกิดปฏิกิริยากับออกซิเจน (การเกิดเพอร์ออกไซด์, อนุมูลไฮโดรคาร์บอน) ความร้อน แสง และอิทธิพลจากโลหะและสิ่งเจือปนอื่นๆ จะเร่งการเกิดออกซิเดชัน กระบวนการนี้นำไปสู่การเกิดกรดและตะกอน การเสื่อมสภาพจะล่าช้าลงเมื่อใช้สารต้านการเสื่อมสภาพ – สารต้านอนุมูลอิสระ (AO)

น้ำมันหล่อลื่นที่ใช้แล้วซึ่งเนื่องจากความเสื่อมสภาพ การปนเปื้อน ฯลฯ ทำให้ไม่เหมาะสมสำหรับการนำกลับมาใช้ใหม่เป็นน้ำมันหล่อลื่นเฉพาะทาง อย่างไรก็ตาม อาจยังเหมาะสมสำหรับการใช้งานในจุดหล่อลื่นรอง เช่น ในระบบหล่อลื่นแบบสูญเสียภายใต้พระราชบัญญัติการจัดการของเสีย น้ำมันใช้แล้วถูกกำหนดให้เป็นของเสียที่เป็นของเหลวหรือกึ่งของเหลวที่ใช้แล้วซึ่งประกอบด้วยน้ำมันแร่หรือน้ำมันสังเคราะห์ทั้งหมดหรือบางส่วน รวมถึงน้ำมันที่เหลือจากภาชนะ อิมัลชัน และส่วนผสมของน้ำกับน้ำมัน ต้องมีการแยกเก็บและจัดเก็บน้ำมันใช้แล้วออกเป็นหกกลุ่ม

บาร์เรลเป็นหน่วยวัดปริมาตรระหว่างประเทศ หน่วยวัดนี้ถูกใช้ในอุตสาหกรรมน้ำมันตั้งแต่เริ่มการผลิตน้ำมันในอดีต ถังไม้ที่ทำความสะอาดแล้วถูกใช้เพื่อเก็บน้ำมัน ถังเหล่านี้มีความจุเท่ากับ 158.99 ลิตรพอดี แม้ว่าถังน้ำมันมาตรฐานในปัจจุบันจะบรรจุน้ำมันได้มากกว่าประมาณหนึ่งในสาม แต่หน่วยการวัด 1 บาร์เรล = 42 แกลลอนสหรัฐ = 159 ลิตร ยังคงถูกใช้อยู่

น้ำมันพื้นฐานเป็นองค์ประกอบหลักของผลิตภัณฑ์หล่อลื่น ซึ่งอาจรวมถึงน้ำมันเครื่องและน้ำมันเกียร์ รวมถึงจาระบีชนิดและปริมาณของน้ำมันพื้นฐานที่ใช้ขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์การใช้งานของสารหล่อลื่น ซึ่งถูกกำหนดโดยคุณสมบัติที่แตกต่างกันของน้ำมันในด้านความหนืด ความต้านทานการเกิดออกซิเดชัน พฤติกรรมการเสียดสี และสารเติมแต่งที่ใช้

การผสม หมายถึง การผสมผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมและการเติมสารเติมแต่ง หากการผสมเกิดขึ้นในถังหรือหม้อ จะเรียกว่า 'การผสมแบบแบตช์' การผสมอย่างต่อเนื่องในโรงงานผสมอัตโนมัติหรือระหว่างการเติมสารเติมแต่งที่จุดสิ้นสุดระหว่างการบรรจุ เรียกว่า 'การผสมแบบอินไลน์'

น้ำมันไฮดรอลิกพิเศษสำหรับยานพาหนะ; น้ำมันฐานที่ใช้ส่วนใหญ่เป็นโพลีไกลคอล, เอสเทอร์กรดบอริก และไกลคอลอีเทอร์ ระบบมาตรฐานความปลอดภัยยานยนต์ของรัฐบาลกลาง (FMVSS) พร้อมการจัดอันดับ DOT (กรมการขนส่ง) ถูกใช้เป็นเกณฑ์การจำแนกประสิทธิภาพ นอกจากนี้ยังมีการจำแนกตามมาตรฐาน ISO 4925 และมาตรฐานอุตสาหกรรมญี่ปุ่น (JIS K 2233)

ค่าซีเทนเป็นมาตรวัดที่ใช้ในการบ่งบอกคุณภาพการจุดระเบิดของน้ำมันดีเซล ยิ่งค่าสูง คุณภาพการจุดระเบิดของน้ำมันดีเซลก็จะยิ่งดีขึ้น ส่งผลให้การเผาไหม้เงียบขึ้นค่าซีเทนระบุเปอร์เซ็นต์ปริมาตรของซีเทนที่ผสมกับอัลฟา-เมทิลแนฟทาลีน ซึ่งให้ค่าความล่าช้าในการจุดระเบิดเท่ากับน้ำมันดีเซลที่กำลังทดสอบ ในประเทศเยอรมนี ค่านี้ถูกกำหนดตามมาตรฐาน DIN 51773

ความหนาแน่น ρ ของน้ำมันแร่หรือสารที่เกี่ยวข้องคืออัตราส่วนระหว่างมวล m กับปริมาตร V ที่อุณหภูมิ t เฉพาะ; เป็นสมบัติเฉพาะของสาร สำหรับสารประเภทเดียวกัน มันจะเพิ่มขึ้นเมื่อความหนืดเพิ่มขึ้นและลดลงเมื่อคุณภาพของกระบวนการกลั่นเพิ่มขึ้น: DIN 51757
ρ = m/V

มาตรฐานที่ควบคุมคุณสมบัติ ข้อกำหนด และวิธีการทดสอบสำหรับผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม ซึ่งจัดทำขึ้นสำหรับผู้ผลิต ผู้ใช้ และผู้บริโภค

DOT ย่อมาจาก 'กรมการขนส่ง' ซึ่งเป็นหน่วยงานของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ที่กำหนดมาตรฐานสำหรับน้ำมันเบรก DOT 3, 4, 5 และ 5.1 รวมถึงมาตรฐานอื่น ๆ
น้ำมันเบรกบางครั้งถูกแยกประเภทตามจุดเดือด ซึ่งต้องสูงเพียงพอเสมอเพื่อป้องกันการเกิดฟองเมื่อสัมผัสกับความร้อนสูง

น้ำมันหล่อลื่นสำหรับแรงกดสูงเป็นน้ำมันหล่อลื่นหรือจาระบีที่มีสารเติมแต่ง EP (สารเติมแต่งที่มีขั้วหรือสารเติมแต่งที่ทำงานกับโลหะ, สารหล่อลื่นแข็ง, เป็นต้น) ซึ่งช่วยให้สามารถรับน้ำหนักได้มากขึ้นสารเติมแต่งช่วยป้องกันไม่ให้พื้นผิวโลหะเชื่อมติดกัน ซึ่งอาจเกิดจากความดันสูงหรือน้ำหนักมากที่กดทับบนพื้นผิวทั้งสองซึ่งเสียดสีกัน สารหล่อลื่นที่ทนต่อแรงดันสูงเหล่านี้ถูกใช้ในน้ำมันเครื่อง น้ำมันเกียร์ น้ำมันไฮดรอลิก เป็นต้น

ในวิดีโอของเราที่มีJP Kraemer คุณสามารถดูได้ว่าพวกเขาทำงานอย่างไร!

สารผสมไฮโดรคาร์บอนที่มีระดับออกซิเจน, กำมะถัน, ไนโตรเจน และโลหะต่ำ ก่อตัวในหินกักเก็บที่มีรูพรุน

กราไฟต์, โมลิบดีนัมไดซัลไฟด์, พลาสติกชนิดต่าง ๆ และซัลไฟด์ของโลหะหนัก ส่วนใหญ่ใช้และต้องการเฉพาะงานหล่อลื่นภายใต้สภาวะที่รุนแรงเท่านั้น

จุดวาบไฟคืออุณหภูมิต่ำสุดที่ไอระเหยจากของเหลวที่ทดสอบพัฒนาในเบ้าหลอมในปริมาณที่สามารถก่อให้เกิดส่วนผสมของไอและอากาศที่สามารถจุดไฟได้โดยแหล่งภายนอกในเบ้าหลอม เกิดการลุกไหม้ชั่วครู่แล้วดับลง
ขึ้นอยู่กับว่าจุดวาบไฟถูกกำหนดในถ้วยเปิดหรือถ้วยปิด มีมาตรฐานต่างๆ ที่อธิบายการทดสอบและเงื่อนไขการทดสอบอย่างละเอียด

พฤติกรรมการหนืดของสารแต่ละชนิด ซึ่งขึ้นอยู่กับชนิดของสารนั้น แสดงในรูปของกราฟการไหลหรือกราฟความหนืด

น้ำยาหล่อเย็นซึ่งในรูปแบบเข้มข้นประกอบด้วยเอทิลีนไกลคอลประมาณ 90% รวมถึงโพรพิลีนไกลคอล สารยับยั้ง สารเติมแต่ง สารให้สี และน้ำในปริมาณเล็กน้อย

น้ำมันเครื่องที่ผลิตขึ้นเป็นพิเศษเพื่อรับมือกับลักษณะเฉพาะและในบางกรณีส่วนประกอบที่รุนแรงของก๊าซต่างๆ

สัดส่วนหลักของน้ำมันแร่หรือน้ำมันสังเคราะห์ในน้ำมันหล่อลื่นผสมหรือน้ำมันหล่อลื่นผสมโลหะ หรือในผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนประกอบของน้ำมันหล่อลื่น เช่น จาระบีประเภทและปริมาณของน้ำมันพื้นฐานในผลิตภัณฑ์เป็นปัจจัยสำคัญในการกำหนดพฤติกรรมความหนืด-อุณหภูมิ, ความต้านทานการออกซิเดชัน, การตอบสนองต่อสารเติมแต่ง, การแทรกซึม, พฤติกรรมการเสียดทาน, เป็นต้น

สูตรพิเศษที่ผสมสารเติมแต่งเพื่อตอบสนองความต้องการที่เข้มงวดของเครื่องยนต์ดีเซลและเบนซิน

การเจียรละเอียดส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการใช้สารหล่อเย็นที่มีค่าความหนืดต่ำและไม่ผสมน้ำ; ค่าความหนืดประมาณ 2 ถึง 10 มม.²/วินาที ที่ 40°C; ปัจจัยสำคัญได้แก่: วิธีการเจียร, ความเร็ว, ความแม่นยำของขนาด, วัสดุ, หินเจียร, ฯลฯ

การเจียรละเอียดส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการใช้สารหล่อเย็นที่มีค่าความหนืดต่ำและไม่ผสมน้ำ; ค่าความหนืดประมาณ 2 ถึง 10 มม.²/วินาที ที่ 40°C; ปัจจัยสำคัญได้แก่: วิธีการเจียร, ความเร็ว, ความแม่นยำของขนาด, วัสดุ, หินเจียร, ฯลฯ

น้ำมันไฮดรอลิกที่มีความต้านทานต่ออายุการใช้งานต่ำ มีความหนืดต่ำ ไม่เกิดฟอง และผ่านการกลั่นอย่างสูง สำหรับใช้ในระบบไฮดรอลิก

น้ำมันหล่อลื่นแรงดันสูงพร้อมสารเพิ่มประสิทธิภาพ EP เพื่อปรับปรุงการหล่อลื่นและป้องกันการติดขัด

การจำแนกประเภทของน้ำมันเครื่องที่พัฒนาโดยคณะกรรมการมาตรฐานและการรับรองน้ำมันหล่อลื่นระหว่างประเทศ (ILSAC) นั้นอ้างอิงจากการจำแนกประเภทของ API และได้ถูกนำมาใช้ในภูมิภาคเอเชีย
แม้ว่าทั้งสองการจัดประเภท (API และ ILSAC) จะคำนึงถึงข้อกำหนดทางเคมีและทางกายภาพของน้ำมันเครื่อง รวมถึงปัจจัยอื่น ๆ แต่ยังคงมีความแตกต่างในระดับภูมิภาคในด้านเครื่องยนต์ กฎหมาย สภาพแวดล้อม และเชื้อเพลิง ซึ่งทั้งหมดนี้ต้องนำมาพิจารณาด้วย

ภาพรวมของข้อกำหนดน้ำมันเครื่อง ILSAC:
GF-1 – แนะนำในปี 1996, ตามมาตรฐาน API: SH, ล้าสมัย, ถูกแทนที่ด้วย GF-2
GF-2 – เปิดตัวในปี 1997, ตามมาตรฐาน API: SJ, ล้าสมัย, ถูกแทนที่ด้วย GF-3
GF-3 – เปิดตัวในปี 2001, ตามมาตรฐาน API: SL, ล้าสมัย, ถูกแทนที่ด้วย GF-4
GF-4 – เปิดตัวในปี 2004, ตามมาตรฐาน API: SM, ล้าสมัย, ถูกแทนที่ด้วย GF-5
GF-5 – เปิดตัวในปี 2010, ตามมาตรฐาน API: SN
GF-6 – อยู่ระหว่างวางแผน คาดว่าจะเปิดตัวในปี 2020

น้ำมันหล่อลื่นและจาระบีสำหรับโรงงานอุตสาหกรรมและเครื่องจักร

18 ครอบครัว ครอบคลุมให้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้สำหรับการใช้งานทั้งหมดของน้ำมันหล่อลื่น น้ำมันอุตสาหกรรม และผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้อง

โคลด์สลัดจ์ก่อตัวขึ้นในกระบอกสูบของเครื่องยนต์. การสะสมของสิ่งสกปรกเหล่านี้เกิดจากผลิตภัณฑ์การเผาไหม้และการควบแน่นเมื่อเครื่องยนต์ไม่ถึงความร้อนทำงานปกติ ซึ่งมักถูกกระตุ้นโดยการขับขี่แบบหยุด-ไป (การเดินทางระยะสั้น).การเกิดตะกอนเย็นอาจนำไปสู่การสึกหรอของเครื่องยนต์ก่อนเวลาอันควรและความเสียหายของเครื่องยนต์ได้ เพื่อป้องกันปัญหานี้ ควรให้ความสำคัญกับปัจจัยต่อไปนี้: สภาพการใช้งาน คุณภาพน้ำมันเครื่อง ระยะเปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่อง และคุณภาพของเชื้อเพลิง

สารประกอบเคมี (โมเลกุล) ที่ประกอบด้วยธาตุคาร์บอนและไฮโดรเจน แบ่งย่อยออกเป็น พาราฟิน (แอลเคน), นาฟเทน (ไซโคลแอลเคน), อะโรเมติก, โอลีฟิน (แอลคีน), อะไคลน์, ไฮโดรคาร์บอนเชิงซ้อน เป็นต้น

เพื่อป้องกันไม่ให้สารหล่อเย็นในเครื่องยนต์รถยนต์แข็งตัว จึงมีการเติมน้ำยาหล่อเย็นเข้าไปในสารหล่อเย็น

สารหล่อลื่นที่ใช้สำหรับการระบายความร้อนและการหล่อลื่นในระหว่างการตัด และในระดับหนึ่ง การขึ้นรูปวัสดุ

น้ำมันหล่อลื่นแรงเสียดทานต่ำเป็นน้ำมันสำหรับเครื่องยนต์หรือระบบเกียร์รถยนต์ ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบกับน้ำมันเครื่อง 15W-40 หรือน้ำมันเกียร์ 80W-90 แบบทั่วไป จะช่วยประหยัดน้ำมันเชื้อเพลิงในระหว่างการใช้งานโดยลดแรงเสียดทาน ช่วยให้เครื่องยนต์สตาร์ทได้ง่ายขึ้นในอุณหภูมิต่ำ และทำให้การหมุนเวียนของน้ำมันในหน่วยต่าง ๆ เป็นไปอย่างรวดเร็วขึ้นน้ำมันเหล่านี้เรียกว่า น้ำมันประหยัดเชื้อเพลิง หรือ น้ำมันประหยัดน้ำมัน การลดแรงเสียดทานสามารถทำได้โดยการลดความหนืด ใช้ฐานน้ำมันสังเคราะห์เฉพาะ และ/หรือการเติมสารเติมแต่งที่ลดแรงเสียดทาน
ข้อกำหนดสำหรับน้ำมันที่มีแรงเสียดทานต่ำ:
ข้อกำหนดของ ACEA A1, B1, C1, C2 หรือ API ร่วมกับข้อกำหนดของ EC

สารเติมแต่ง LS ใช้ในน้ำมันเกียร์ไฮเพอยด์สำหรับเฟืองท้ายแบบลิมิเต็ดสลิป น้ำมันเกียร์อัตโนมัติ (ATF) และน้ำมันรางนำ

ตัวย่อ SAPS ย่อมาจากอักษรตัวแรกของคำว่า Sulphated Ash, Phosphorus และ Sulphur น้ำมันเครื่อง SAPS ต่ำ คือ น้ำมันที่มีปริมาณเถ้าซัลเฟต ฟอสฟอรัส และกำมะถันอยู่ในระดับต่ำมาก เนื่องจากน้ำมันประเภทนี้มีแนวโน้มในการก่อตัวของเถ้าต่ำ จึงมักถูกเรียกว่าน้ำมันเถ้าต่ำเช่นกันแม้ว่าข้อกำหนดในการใช้สารเติมแต่งที่ก่อให้เกิดขี้เถ้าในปริมาณน้อยลงในการผลิตน้ำมันเครื่องสมัยใหม่จะฟังดูเรียบง่าย แต่การพัฒนาผลิตภัณฑ์น้ำมันเครื่องดังกล่าวถือเป็นความท้าทายที่แท้จริงสำหรับผู้ผลิตสารหล่อลื่นทุกราย

LSPI – การจุดระเบิดก่อนกำหนดที่ความเร็วต่ำ
LSPI หมายถึงการจุดระเบิดของส่วนผสมระหว่างเชื้อเพลิงกับอากาศอย่างฉับพลันและไม่พึงประสงค์ ก่อนที่จะถึงจุดระเบิดตามปกติ ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสียหายต่อเครื่องยนต์ได้ ปรากฏการณ์นี้มักเกิดขึ้นในเครื่องยนต์ที่มีเทอร์โบชาร์จสูงและปริมาตรกระบอกสูบเล็ก แม้ว่าผู้ผลิตรถยนต์แต่ละรายจะได้รับผลกระทบไม่เท่ากันก็ตามน้ำมันหล่อลื่นคุณภาพสูง ควบคู่กับมาตรการด้านการออกแบบ สามารถช่วยป้องกันการจุดระเบิดก่อนเวลาอันควรที่ไม่พึงประสงค์ได้

น้ำมันเครื่อง เหมาะสำหรับการใช้งานตลอดทั้งปีในยานยนต์ ด้วยคุณสมบัติความหนืด-อุณหภูมิที่ยอดเยี่ยม

สิ่งเหล่านี้ต้องจัดสรรดังนี้:

น้ำมันสำหรับงานโลหะในการกลึง:
คำรวมสำหรับน้ำมันตัด, น้ำมันเจียร, น้ำมันเจาะ, น้ำมันลับคม, น้ำมันกัด, เป็นต้น น้ำมันเหล่านี้มีทั้งชนิดที่สามารถผสมกับน้ำได้และชนิดที่ไม่สามารถผสมกับน้ำได้ คำที่ใช้เรียกอย่างเป็นมาตรฐานสำหรับน้ำมันเหล่านี้คือ 'น้ำมันหล่อเย็น'หน้าที่หลักของพวกเขามีความหลากหลายขึ้นอยู่กับการใช้งาน: การหล่อลื่น, การระบายความร้อน, การลดแรงเสียดทานและการสึกหรอ, การกำจัดเศษ, การป้องกันการกัดกร่อน, เป็นต้น

น้ำมันสำหรับงานโลหะในการขึ้นรูป:
คำรวมสำหรับน้ำมันที่ใช้ในการขึ้นรูป, น้ำมันเจาะ, น้ำมันดึง, น้ำมันดึงลึก, น้ำมันอัดขึ้นรูปเย็น ฯลฯ น้ำมันเหล่านี้มีเฉพาะในรูปแบบที่ไม่ผสมน้ำเท่านั้น ในที่นี้ หน้าที่หลักจะแตกต่างกันไปตามการใช้งาน: การหล่อลื่น, การลดแรงเสียดทานและการสึกหรอ, การป้องกันการกัดกร่อน, การระบายความร้อน ฯลฯ

ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมคือผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการกลั่นและกลั่นแยกของเหลวซึ่งได้มาจากวัตถุดิบแร่ธรรมชาติที่เรียกว่าน้ำมันดิบ

ใช้สำหรับหล่อลื่นตลับลูกปืน เครื่องยนต์ กระบอกสูบ และชุดวาล์วในเครื่องยนต์สันดาปภายใน

เกรด NLGI แสดงถึงระดับความแข็งของจาระบี จาระบีถูกจัดประเภทตามเกรดความข้นเหลวตามมาตรฐานของสถาบันจาระบีหล่อลื่นแห่งชาติ (NLGI) โดยพิจารณาจากการแทรกซึมในการทำงานเพื่อกำหนดการแทรกซึมของงาน ให้ใช้กรวยทดสอบมาตรฐานแทรกซึมเข้าไปในตัวอย่างจาระบี ซึ่งได้รับการปรับสภาพไว้ที่ 25 °C และถูกนวด (นวด) เป็นเวลา 5 วินาที และวัดความลึกของการแทรกซึมเป็น 1/10 มม. ยิ่งความลึกของการแทรกซึมมาก จาระบียิ่งนิ่ม

ปฏิกิริยาเคมีกับออกซิเจน

ไฮโดรคาร์บอนสังเคราะห์ที่ได้จากโอลิฟินซึ่งได้มาจากการแตกตัวด้วยไอน้ำ

จุดไหลเทคืออุณหภูมิต่ำสุดที่น้ำมันยังคงอยู่ในสภาพของเหลวเมื่อถูกทำให้เย็นภายใต้เงื่อนไขที่กำหนดไว้ จุดนี้ถูกกำหนดตามมาตรฐาน DIN ISO 3016

สารปรับแรงเสียดทาน (สารลดแรงเสียดทาน) ได้แก่ กรดไขมัน, อนุพันธ์ของกรดไขมัน, อะมีนอินทรีย์, ฟอสเฟตอะมีน, สารเติมแต่ง EP อ่อน และอื่นๆ อีกมากมาย
สารปรับปรุงแรงเสียดทานถูกออกแบบมาเพื่อลดการสูญเสียแรงเสียดทานหรือเพื่อให้ได้พฤติกรรมแรงเสียดทานที่กำหนดไว้ในสารหล่อลื่นต่างๆการใช้งานที่หลากหลายในช่วงแรงเสียดทานผสมรวมถึงการป้องกันการสั่นสะเทือนจากแรงเสียดทาน (เช่น บนรางเลื่อน) ปรากฏการณ์ที่เรียกว่าการลื่นติด (การเลื่อนแบบกระตุก) หรือเสียงรบกวนในระบบเกียร์อัตโนมัติ แหวนซิงโครไนเซอร์ และเฟืองท้ายแบบลิมิเต็ดสลิปนอกจากนี้ ยังใช้ในน้ำมันเครื่องที่ประหยัดเชื้อเพลิง และควบคุมพฤติกรรมแรงเสียดทานในน้ำมันเกียร์ไฮดรอลิก (UTTO, STOU) สำหรับระบบที่มีเบรกและคลัตช์แบบเปียก

สมาคมวิศวกรยานยนต์แห่งอเมริกา

สารปรับปรุงดัชนีความหนืดถูกเติมลงในน้ำมันหล่อลื่น น้ำมันไฮดรอลิก ฯลฯ เพื่อปรับปรุงพฤติกรรมความหนืด-อุณหภูมิของน้ำมัน

การเกิดตะกอนเกิดจากน้ำมันแร่ที่เสื่อมสภาพ ภายใต้การกระทำของอากาศและน้ำ ผลิตภัณฑ์น้ำมันแร่สามารถเกิดการออกซิเดชันและการพอลิเมอไรเซชันได้ หากปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นในระดับที่มีนัยสำคัญ ผลิตภัณฑ์จากการออกซิเดชันจะไม่สามารถกระจายตัวในน้ำมันได้อีกต่อไป และตกตะกอนกลายเป็นตะกอนในเครื่องยนต์เบนซินแบบเผาไหม้บางสมัยใหม่ อาจเกิดตะกอนสีดำ (ที่เรียกว่า black sludge) ได้ภายใต้เงื่อนไขบางประการ ปัจจัยที่ส่งผลอาจรวมถึง: ประเภทของเครื่องยนต์, สภาพการทำงาน, การเกิดไนโตรเจนออกไซด์, เชื้อเพลิง, สูตรของน้ำมันเครื่อง, ช่วงเวลาการเปลี่ยนถ่ายน้ำมัน, ปริมาณน้ำมัน, การใช้น้ำมัน, ฯลฯ ดังนั้นจึงมีการทดสอบตะกอนในเครื่องยนต์พิเศษสำหรับน้ำมันเครื่อง

ความหล่อลื่นเป็นตัวกำหนดความสามารถในการรับน้ำหนักของฟิล์มหล่อลื่นของสารหล่อลื่น ซึ่งต้องพิจารณาควบคู่กับเงื่อนไขเฉพาะเสมอ เงื่อนไขเหล่านี้อาจรวมถึงปัจจัยต่อไปนี้: ประเภทของการเสียดทาน, สถานะของการเสียดทาน, การจับคู่ของวัสดุที่เสียดสีกัน, การหล่อลื่นของพื้นผิวที่สัมผัส, แรงกดบนพื้นผิว, ความเร็ว และอุณหภูมิตัวอย่างเช่น ในกรณีของแรงเสียดทานของของไหล ความหนืดเพียงอย่างเดียวมีผลต่อการรับน้ำหนักได้ อย่างไรก็ตาม ในกรณีของแรงเสียดทานที่ขอบเขต ความสามารถในการป้องกันการยึดติด—ซึ่งทำได้โดยใช้สารเติมแต่ง EP—ก็เป็นปัจจัยสำคัญเช่นกัน ด้วยเหตุนี้ จึงไม่มีมาตรฐานเดียวในการวัดความลื่นไหล

จาระบีเป็นสารผสมกึ่งของแข็งถึงของแข็ง ประกอบด้วยสารเพิ่มความข้น น้ำมันพื้นฐาน และสารเติมแต่ง กระบวนการผลิต ประเภทของสารเพิ่มความข้น และน้ำมันพื้นฐานที่ใช้เป็นตัวกำหนดคุณสมบัติ (เช่น โครงสร้าง ความหนืด อุณหภูมิ และความต้านทานน้ำ เป็นต้น) และด้วยเหตุนี้จึงกำหนดขอบเขตการใช้งานของจาระบีด้วย
จาระบีสามารถจำแนกได้ตามเกณฑ์ต่าง ๆ รวมถึงชนิดของสารทำให้ข้น. ความแตกต่างหลัก ๆ คือ:

• จาระบีสบู่อโลหะ: ประกอบด้วยกรดไขมันและไฮดรอกไซด์ของโลหะเป็นสารเพิ่มความข้นของสบู่อโลหะ (เช่น สารเพิ่มความข้นลิเธียม)
• จารบีปราศจากสบู่: ประกอบด้วยสารเพิ่มความข้นที่เป็นอนินทรีย์หรืออินทรีย์ (เช่น โพลียูเรีย, เบนโทไนต์)

น้ำมันหล่อลื่นสบู่โลหะถูกใช้สำหรับการใช้งานทั่วไปหลายประเภท ในขณะที่น้ำมันหล่อลื่นที่ไม่มีสบู่เหมาะสำหรับการใช้งานพิเศษในอุณหภูมิสูง เป็นต้น

ลดแรงเสียดทานและการสึกหรอระหว่างการเลื่อนหรือการสัมผัสแบบกลิ้งระหว่างสองจุด เส้น หรือพื้นผิวที่เคลื่อนที่สัมพันธ์กัน

น้ำยาหล่อเย็นสำหรับงานกลึงโลหะที่ไม่ผสมกับน้ำ มีหน้าที่หล่อลื่น ระบายความร้อน และทำให้เครื่องมือและชิ้นงานเย็นลง นอกจากนี้ยังสามารถช่วยในการกำจัดเศษโลหะเมื่อใช้ร่วมกับน้ำมันตัดแบบไหลต่อเนื่องการลดแรงเสียดทานทำให้ต้องการแรงตัดน้อยลงและลดการสึกหรอ ซึ่งส่งผลดีต่อความเรียบของพื้นผิว ความแม่นยำของขนาด และอายุการใช้งานของเครื่องมือ
น้ำมันตัดกลึงมักจะถูกผสมกับสารเติมแต่งหลากหลายชนิด ซึ่งช่วยให้มีความเสถียรต่อแรงดันสูงหรือช่วยให้ยึดเกาะกับพื้นผิวได้ดีขึ้น
โดยทั่วไป น้ำมันตัดจะนำมาใช้เมื่อผลของการหล่อลื่นมีความสำคัญมากกว่าผลของการระบายความร้อน

ข้อกำหนดเป็นแนวทางสำหรับน้ำมันหล่อลื่นที่กำหนดคุณสมบัติทางกายภาพและทางเคมี รวมถึงการทดสอบและวิธีการทดสอบ ข้อกำหนดเหล่านี้มีไว้เพื่อกำหนดและระบุข้อกำหนดให้ชัดเจน เพื่อให้ผู้ซื้อสามารถตรวจสอบความสอดคล้องได้ง่ายเมื่อได้รับผลิตภัณฑ์

น้ำมันหล่อลื่นสังเคราะห์ได้รับการพัฒนาขึ้นสำหรับการใช้งานทางเทคนิคเฉพาะและข้อกำหนดพิเศษต่างๆ พวกมันมอบการปกป้องและประสิทธิภาพการทำงานที่เหนือกว่า เพื่อให้เครื่องยนต์ทำงานได้อย่างเต็มประสิทธิภาพเป็นเวลาหลายปี เมื่อเทียบกับน้ำมันแร่ทั่วไป น้ำมันหล่อลื่นสังเคราะห์มีความบริสุทธิ์มากกว่าและปราศจากสิ่งเจือปน
พวกเขายังมีข้อได้เปรียบในด้านต่อไปนี้: ความเสถียรที่อุณหภูมิสูง, สมรรถนะที่อุณหภูมิต่ำ, การสูญเสียการระเหย, ความต้านทานการออกซิเดชัน (อายุการใช้งาน), ความเสถียรที่ความดันสูง, พฤติกรรมความหนืด-อุณหภูมิ, เป็นต้น

UTTO เป็นน้ำมันอเนกประสงค์สำหรับเกียร์ รวมถึงระบบเบรกแบบเปียกและระบบไฮดรอลิก สำหรับรถแทรกเตอร์ทางการเกษตรและเครื่องจักรก่อสร้าง แต่ไม่เหมาะสำหรับเครื่องยนต์ น้ำมัน UTTO มีข้อได้เปรียบที่สามารถใช้งานได้หลากหลาย ทั้งในกรณีที่ต้องใช้กับงานที่แตกต่างกัน โดยใช้สารหล่อลื่นชนิดเดียวกัน ซึ่งช่วยลดความยุ่งยากในการจัดการสต็อกและการจัดสรรสำหรับผู้ใช้ข้อกำหนดของผู้ผลิตเกี่ยวกับเกรดที่ต้องการและระดับความหนืดต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัดเสมอ

น้ำมันหล่อลื่นสำหรับคอมเพรสเซอร์มักถูกใช้สำหรับการผลิตอากาศอัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในคอมเพรสเซอร์ที่มีห้องอัดอากาศหล่อลื่นด้วยน้ำมันโดยไม่มีระบบฉีดน้ำหล่อเย็น น้ำมันหล่อลื่นสำหรับคอมเพรสเซอร์ยังสามารถใช้ในปั๊มสูญญากาศอากาศที่ทำงานที่ความดันสูงกว่าความดันบรรยากาศได้อีกด้วย DIN 51506 ได้อธิบายน้ำมันเหล่านี้ทั้งที่มีและไม่มีการเติมสารเพิ่มคุณภาพ และจัดประเภทเป็นกลุ่มต่างๆ:

กลุ่มน้ำมันหล่อลื่น:
สำหรับเครื่องอัดอากาศแบบเคลื่อนที่และเครื่องอัดอากาศที่ใช้ลมอัดในการทำงานของระบบเบรก ระบบยก ระบบสัญญาณ หรือระบบลำเลียงบนยานพาหนะ – โดยมีอุณหภูมิการอัดขั้นสุดท้าย
VDL -> สูงสุด 220 °C

สำหรับเครื่องอัดอากาศที่มีถังเก็บอากาศอัดหรือมีระบบท่อที่มีอุณหภูมิการอัดขั้นสุดท้าย
VDL -> สูงสุด 220 °C

สารป้องกันการสึกหรอเป็นสารเติมแต่งน้ำมันหล่อลื่นที่ออกแบบมาเพื่อป้องกันการเสียดสีระหว่างพื้นผิวโลหะที่เคลื่อนไหว (เช่น ในเกียร์)เนื่องจากขั้วไฟฟ้าของพวกมัน สารป้องกันการสึกหรอจะเกาะติดกับผิวโลหะในตอนแรก หากการเสียดสีทำให้อุณหภูมิเพิ่มขึ้นในเขตเสียดสีที่ผสมกัน สารป้องกันการสึกหรอเหล่านี้จะถูกกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยาทางเคมีและสร้างพันธะทางเคมีที่จุดเสียดสี หรือเกิดการดูดซับทางกายภาพขึ้น ผลที่ตามมาคือผิวหน้าใหม่จะถูกสร้างขึ้นอย่างต่อเนื่องที่จุดเสียดสี ซึ่งช่วยป้องกันการสึกหรอหรือจำกัดการสูญเสียวัสดุเนื่องจากการสึกหรอ

ความหนืดคือค่าที่ใช้วัดความหนืดของของเหลว ยิ่งความหนืดสูง ของเหลวก็จะยิ่งหนืดมากขึ้น ยิ่งความหนืดต่ำ ของเหลวก็จะยิ่งบางลง ดังนั้น ความหนืดสูงจึงทำให้เกิดฟิล์มหล่อลื่นหนาและสามารถปกป้องเกียร์และแบริ่งจากการสึกหรอได้อย่างมีประสิทธิภาพความหนืดต่ำหมายถึงการสูญเสียแรงเสียดทานที่น้อยลง โดยเฉพาะในน้ำมันเครื่อง ซึ่งส่งผลให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้นและใช้เชื้อเพลิงน้อยลง ในระบบเกียร์ธรรมดา แรงในการเปลี่ยนเกียร์จะเพิ่มขึ้นเมื่อความหนืดสูงขึ้น ซึ่งอาจทำให้การเปลี่ยนเกียร์ไม่ราบรื่นหากเลือกความหนืดไม่เหมาะสม

ดัชนีความหนืดเป็นค่าที่คำนวณได้บนมาตราส่วนมาตรฐาน ซึ่งใช้บ่งบอกการเปลี่ยนแปลงของความหนืดของน้ำมันแร่หรือน้ำมันสังเคราะห์ตามอุณหภูมิดัชนีความหนืดสูงแสดงถึงการเปลี่ยนของความหนืดตามอุณหภูมิที่น้อยกว่าดัชนีความหนืดต่ำ และในทางกลับกัน การคำนวณดัชนีความหนืดจากความหนืดเชิงจลน์: DIN ISO 2909, ASTM D 2270

จาระบีสำหรับตลับลูกปืนเป็นจาระบีหล่อลื่นที่มีลักษณะความข้น NLGI ระดับ 1–3 เป็นหลัก ออกแบบมาเพื่อใช้หล่อลื่นตลับลูกปืนโดยเฉพาะ การหล่อลื่นช่วยลดการสัมผัสระหว่างพื้นผิวที่หมุนและเลื่อน ลดแรงเสียดทานและการสึกหรอภายในตลับลูกปืนในปัจจุบัน ส่วนใหญ่จะใช้จาระบีลิเธียม-โซป สำหรับการใช้งานพิเศษ เช่น ในกรณีที่มีความเสี่ยงสูงมากต่อการซึมผ่านของน้ำ จาระบีแคลเซียม-โซปก็ถูกนำมาใช้เช่นกัน

น้ำมันสำหรับงานโลหะที่ใช้หล่อลื่นลูกกลิ้งระหว่างการรีดเย็น

น้ำมันถ่ายเทความร้อนเป็นน้ำมันแร่หรือน้ำมันสังเคราะห์ที่มีความทนทานต่ออุณหภูมิและการออกซิเดชัน โดยมีจุดวาบไฟสูง ซึ่งสามารถใช้เป็นสื่อกลางในการถ่ายเทความร้อนสำหรับการทำความเย็นหรือความร้อนได้ กล่าวได้ว่าเป็นสื่อกลางในการถ่ายเทความร้อน คุณสมบัติที่สำคัญ ได้แก่ จุดเดือดเริ่มต้น จุดวาบไฟ ความดันไอ คุณสมบัติการไหล และอุณหภูมิการแตกร้าว
ข้อกำหนดสำหรับน้ำมันถ่ายเทความร้อนชนิด Q ระบุไว้ในมาตรฐาน DIN 51522

คณะกรรมการประเมินสารที่เป็นอันตรายต่อแหล่งน้ำ (KBwS) ได้จัดทำบัญชีรายการสารที่เป็นอันตรายต่อแหล่งน้ำ โดยจัดแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มตามระดับความเสี่ยงต่อแหล่งน้ำ

น้ำมันเครื่องสองจังหวะเป็นน้ำมันเครื่องชนิดพิเศษที่ถูกเผาไหม้จนหมดในระหว่างการปฏิบัติงาน สำหรับการหล่อลื่นเครื่องยนต์เบนซินสองจังหวะ จะมีการจำแนกประเภทของน้ำมันเครื่องสองจังหวะดังนี้ ขึ้นอยู่กับประเภทของเครื่องยนต์ การใช้งาน ระบบการหล่อลื่น ความสามารถในการผสม อัตราส่วนการผสม การป้องกันการกัดกร่อน ผลกระทบในการทำความสะอาด ความสามารถในการย่อยสลายทางชีวภาพ เป็นต้น:

ก) ผสมเอง (ละลายล่วงหน้า)
ข) ไม่ผสมตัวเอง (ไม่ละลายล่วงหน้า) สำหรับระบบอัตโนมัติของน้ำมันใหม่ (การหล่อลื่นด้วยน้ำมันใหม่)
ค) น้ำมันเครื่องเรือนอก

ขึ้นอยู่กับระบบหล่อลื่นของเครื่องยนต์สองจังหวะ น้ำมันที่จำเป็นจะถูกผสมโดยตรงกับเชื้อเพลิงหรือเก็บไว้ในถังน้ำมันแยกต่างหาก
น้ำมันเครื่องสำหรับเครื่องยนต์สองจังหวะมีเกรดประสิทธิภาพหลากหลาย เช่น API TC ซึ่งใช้หลักในรถจักรยานยนต์สองล้อ หรือ NMMA (National Marine Manufacturing Association) TC-W3 ซึ่งมักใช้ในเรือ เช่น เจ็ตสกี

น้ำมันกลั่นขั้นที่สองคือน้ำมันหล่อลื่น (น้ำมันเสีย) ที่ผ่านการแปรรูปเป็นน้ำมันกลั่นขั้นที่สองที่โรงกลั่น ซึ่งได้มาจากการทำให้แห้ง การทำให้บริสุทธิ์ การกลั่น การกลั่น การผสม และกระบวนการอื่นๆ ขึ้นอยู่กับคุณภาพของเทคโนโลยีการแปรรูป น้ำมันเหล่านี้อาจมีคุณสมบัติคล้ายคลึงกับน้ำมันกลั่นขั้นต้น

ใช่ น้ำมันเครื่องต้องเข้ากันได้กับน้ำมันเครื่องชนิดอื่นเพื่อให้สามารถเติมเพิ่มได้ตลอดเวลา อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้จะส่งผลต่อคุณภาพของผลิตภัณฑ์เดิม ดังนั้น ระยะเวลาระหว่างการเปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่องจึงต้องปรับให้เหมาะสมตามไปด้วย

สิ่งนี้ขึ้นอยู่กับผู้ผลิตรถยนต์โดยสิ้นเชิง ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ผู้ผลิตรถยนต์เยอรมันเกือบทุกรายได้แนะนำน้ำมันเครื่องอายุการใช้งานยาวนานและได้ขยายระยะเวลาระหว่างการเปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่องตามไปด้วยอย่างไรก็ตาม ควรทราบว่าน้ำมันเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องทำให้ช่วงเวลาการเปลี่ยนน้ำมันยาวขึ้นสำหรับทุกรุ่นเก่าเสมอไป ในกรณีเช่นนี้ คุณควรติดต่อศูนย์บริการที่ได้รับอนุญาต พวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดในการให้ข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องนี้

ความหนืดคือค่าที่ใช้วัดความหนืดของของเหลว ยิ่งความหนืดสูง ของเหลวก็จะยิ่งหนืดมากขึ้น ยิ่งความหนืดต่ำ ของเหลวก็จะยิ่งบางลง ดังนั้น ความหนืดสูงจึงทำให้เกิดฟิล์มหล่อลื่นหนาและสามารถปกป้องเกียร์และแบริ่งจากการสึกหรอได้อย่างน่าเชื่อถือความหนืดต่ำหมายถึงการสูญเสียแรงเสียดทานที่น้อยลงโดยเฉพาะในน้ำมันเครื่อง ซึ่ง ส่งผลให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้นและใช้เชื้อเพลิงน้อยลง ในระบบเกียร์ธรรมดา แรงในการเปลี่ยนเกียร์จะเพิ่มขึ้นเมื่อความหนืดสูงขึ้น ซึ่งนำไปสู่การเปลี่ยนเกียร์ที่ไม่ราบรื่น

น้ำมันพื้นฐานมอบคุณสมบัติเฉพาะที่สำคัญให้กับสารหล่อลื่น ซึ่งสามารถสังเกตเห็นได้ชัดเจนในประสิทธิภาพของผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป

น้ำมันแร่: สารประกอบไฮโดรคาร์บอนที่มีรูปแบบ โครงสร้าง ประเภท และขนาดที่หลากหลาย (VI: 80–95)

น้ำมันไฮโดรครัค: น้ำมันแร่ที่ผ่านการกลั่นบริสุทธิ์สูงพร้อมโครงสร้างโมเลกุลที่ดีขึ้น (VI: 130–140)

โพลีอัลฟาโอลีฟินส์ (PAOs):  ผลิตภัณฑ์สังเคราะห์จากปิโตรเคมี– สารประกอบไฮโดรคาร์บอนเชิงเส้นที่ผ่านการวิศวกรรมทางเคมี (VI: 130–145)

เอสเทอร์สังเคราะห์: สารประกอบที่ผลิตขึ้นทางเคมีจากกรดอินทรีย์และแอลกอฮอล์ ประกอบด้วยโมเลกุลที่มีรูปร่าง โครงสร้าง ประเภท และขนาดที่กำหนดไว้ (VI: 140–180)

สารเติมแต่งคือสารเติมแต่งที่ละลายในน้ำมันหรือสารออกฤทธิ์ที่เติมลงไปในน้ำมันพื้นฐานที่ต้องการ สารเหล่านี้จะเปลี่ยนแปลงหรือปรับปรุงคุณสมบัติของสารหล่อลื่นผ่านผลกระทบทางเคมีและ/หรือทางกายภาพ

สารเติมแต่งที่มีฤทธิ์ทางเคมี:

• ผงซักฟอก
• สารกระจายตัว
• สารต้านอนุมูลอิสระ
• สารป้องกันการสึกหรอ
• สารยับยั้งการกัดกร่อน

สารเติมแต่งทางกายภาพ:

• ผู้พัฒนาทักษะ VI
• สารเติมแต่งลดฟอง
• สารปรับปรุงจุดไหลเท
• สารปรับแรงเสียดทาน

การให้คะแนน SAE หมายถึงเกรดความหนืดของน้ำมันหล่อลื่นยานยนต์ที่ได้รับการมาตรฐานโดย SAE (สมาคมวิศวกรยานยนต์)

ตัวอย่าง: SAE 0W ซึ่งเป็นเกรดความหนืดต่ำสุดที่กำหนดในปัจจุบัน หมายถึง น้ำมันเครื่องสำหรับฤดูหนาวที่มีความหนืดต่ำมาก ในทางตรงกันข้าม SAE 40 หมายถึง น้ำมันเครื่องสำหรับฤดูร้อนที่มีความหนืดสูงน้ำมันหลายเกรด เช่น SAE 0W-40 จะทำหน้าที่เหมือน SAE 0W ในสภาพอากาศเย็น และเหมือน SAE 40 ในสภาพอากาศอุ่น ซึ่งครอบคลุมทั้งความต้องการในการสตาร์ทเครื่องยนต์ในอุณหภูมิต่ำและการขับขี่บนทางหลวงในอุณหภูมิสูง

ความหนืดต่ำในอุณหภูมิต่ำช่วยให้การไหลเวียนของน้ำมันหล่อลื่นผ่านเครื่องยนต์ที่เย็นได้อย่างรวดเร็วในระหว่างการสตาร์ทเครื่องยนต์เย็น ขณะเดียวกันก็ช่วยลดการสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงได้เช่นกัน; ความหนืดสูงในช่วงอุณหภูมิสูงช่วยให้ฟิล์มน้ำมันหล่อลื่นมีความน่าเชื่อถือในอุณหภูมิน้ำมันสูง แต่ก็ส่งผลให้การสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงเพิ่มขึ้นเช่นกัน สำหรับน้ำมันเครื่องสมัยใหม่ แนวโน้มคือการลดความหนืดในช่วงอุณหภูมิสูงให้ต่ำลงเพิ่มเติมเพื่อให้ได้ประสิทธิภาพการประหยัดเชื้อเพลิงที่ดีที่สุดเมื่อใช้ของเหลวฐานสังเคราะห์คุณภาพสูง แม้ความหนืดที่อุณหภูมิสูงลดลง ก็ยังช่วยให้ฟิล์มหล่อลื่นมีความน่าเชื่อถืออย่างต่อเนื่อง

การให้คะแนน SAE หมายถึงเกรดความหนืดของน้ำมันหล่อลื่นยานยนต์ที่ได้รับการมาตรฐานโดย SAE (สมาคมวิศวกรยานยนต์)

ตัวอย่าง: SAE 0W ซึ่งเป็นเกรดความหนืดต่ำสุดที่กำหนดในปัจจุบัน หมายถึง น้ำมันเครื่องสำหรับฤดูหนาวที่มีความหนืดต่ำมาก ในทางตรงกันข้าม SAE 40 หมายถึง น้ำมันเครื่องสำหรับฤดูร้อนที่มีความหนืดสูงน้ำมันหลายเกรด เช่น SAE 0W-40 จะทำหน้าที่เหมือน SAE 0W ในสภาพอากาศเย็น และเหมือน SAE 40 ในสภาพอากาศอุ่น ซึ่งครอบคลุมทั้งความต้องการในการสตาร์ทเครื่องยนต์ในอุณหภูมิต่ำและการขับขี่บนทางหลวงในอุณหภูมิสูง

ความหนืดต่ำในอุณหภูมิต่ำช่วยให้การไหลเวียนของน้ำมันหล่อลื่นผ่านเครื่องยนต์ที่เย็นได้อย่างรวดเร็วในระหว่างการสตาร์ทเครื่องยนต์เย็น ขณะเดียวกันก็ช่วยลดการสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงได้เช่นกัน; ความหนืดสูงในช่วงอุณหภูมิสูงช่วยให้ฟิล์มน้ำมันหล่อลื่นมีความน่าเชื่อถือในอุณหภูมิน้ำมันสูง แต่ก็ส่งผลให้มีการสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงเพิ่มขึ้นเช่นกัน สำหรับน้ำมันเครื่องสมัยใหม่ แนวโน้มคือการลดความหนืดในช่วงอุณหภูมิสูงให้ต่ำลงเพื่อให้ได้ประสิทธิภาพการประหยัดเชื้อเพลิงที่ดีที่สุดเมื่อใช้น้ำมันพื้นฐานสังเคราะห์คุณภาพสูง แม้ความหนืดที่อุณหภูมิสูงจะลดลง ก็ยังคงรับประกันฟิล์มหล่อลื่นที่เชื่อถือได้อย่างสม่ำเสมอ

โดยทั่วไป ควรปฏิบัติตามข้อกำหนดที่ระบุโดยผู้ผลิตระบบแก๊สและเครื่องยนต์เสมอ หากไม่มีข้อกำหนดดังกล่าว เราขอแนะนำให้ใช้ผลิตภัณฑ์ที่มีปริมาณเถ้าต่ำ เช่นเดียวกับที่ใช้ในยานพาหนะที่มีตัวกรองอนุภาคดีเซล อย่างไรก็ตาม ต้องปฏิบัติตามการรับรองจากผู้ผลิตที่เกี่ยวข้องเสมอ

สำหรับภาชนะขนาดเล็ก อายุการเก็บรักษาขั้นต่ำคือไม่เกิน 60 เดือน (เก็บไว้ในที่แห้ง อุณหภูมิระหว่าง +5 ถึง +30°C ห่างจากแสงแดดโดยตรง และในภาชนะที่ปิดสนิทตามเดิม) สถานที่เก็บน้ำมันที่ดีที่สุดคือ เช่น ในห้องใต้ดิน – ไม่ใช่ในโรงรถ!! ภาชนะที่เปิดแล้วไม่ควรเก็บไว้นานเกินหกเดือน

น้ำมันเบรกของเรามีอายุการเก็บรักษา 24 เดือนในภาชนะพลาสติก และ 48 เดือนในภาชนะโลหะ นับจากวันที่บรรจุ โดยมีเงื่อนไขว่าต้องเก็บรักษาอย่างถูกต้อง

ผลิตภัณฑ์น้ำยาหล่อเย็น ANTIFREEZE ของเรามีอายุการเก็บรักษาสูงสุด 60 เดือนนับจากวันที่บรรจุ โดยมีเงื่อนไขว่าต้องยังไม่เปิดและเก็บรักษาอย่างถูกต้อง